زینب موحدی نیا:
به گزارش پایگاه خبری آوای جریده، در روزهای پاییزی جبالبارز شمالی زمانی که نسیم خنک کوهستان در میان دره ها می پیچد و رنگ زمین به زردی می گراید صدای زنگوله های گوسفندان نوید آغاز کوچ سالیانه عشایر را می دهد، مسیری طولانی و سخت از میان ارتفاعات سنگی و دشتهای تشنه پیش رویشان است اما برای مردم کوه و قنات کوچ نه فقط جابهجایی از جایی به جایی دیگر بلکه تکرار یک آیین زیستن است.
در میان کاروان گله ها چهره ای جلب نظر می کرد زنی با قامتی استوارتفنگی بر دوش و چشمانی آرام اما مصمم که بی هیچ مردی در کنارش رمه را هدایت می کرد او از نسل شیرزنانی است که سالها است بار زندگی، کوچ و نگهداری از گله را به دوش می کشند در چهره اش خستگی راه و در عین حال غرور تداوم سنت دیده می شد.
شب وقتی کاروان در پیچ کوه برای استراحت توقف می کند، شعله ی آتش زیر کتری چای برافروخته می شود و صدای زنگوله گوسفندان و در سکوت دشت می پیچید همانجا در دل کوه و سرمای شب زنان عشایر بر فرشی از خاک می نشستند نان بر سنگ می پختند و از فردای مسیر سخن می گویند.
کوچ عشایر جبالبارز شمالی جلوه ای از صبر و پایداری است تداوم نسلی که رابطه ی انسان و طبیعت را نه در قالب شعارکه در زندگی روزمره اش معنا کرده است آنان بدون بهره ای از امکانات مدرن و گاه بدون راه مناسب گله ها را از کو پایه های متعدد تا مراتع سردسیرتر هدایت می کنند و همچنان به شیوهی اجداد خود مسیر را طی طریق میکنند کمبود آب، نبود جاده بخشی از دشواری های این سفر دیرینه است اما در برابر اراده ی این مردم کوه نشین هیچ مانعی قدرت ایستادگی ندارد.
دیدن زنی که بیهیچ پشتوانه ی مردانه رمه دار و راه بلد است معنای دیگری از شجاعت و خودباوری زنان را در ذهن زنده می کند او نه فقط نگهبان گله ها بلکه پاسدار فرهنگی است که از دل قرن ها تجربه ی زیستن با کوه و بیابان برآمده است کوچ برای او سفری آیینی است حرکتی میان خاک و آسمان، میان قناعت و امید و میان دشواری و جلال زندگی عشایری.
جبالبارز شمالی در این روزها میزبان این حرکت آرام و عمیق است کوچ هنوز ادامه دارد و همان گونه که زنگ گوسفندان در پیچ کوهها می پیچد صدای پایداری و ایمان این مردم نیز در دل طبیعت طنین انداز است.
این کوچ نه تنها تصویری از معیشت سنتی عشایر است بلکه نمایی روشن از هویت استوار زن ایرانی در متن طبیعت خشن جنوب کرمان است زنی که راه می پیماید تفنگ بر دوش دارد، شب را در دل کوه به صبح می رساند و با طلوع خورشید زندگی را از نو آغاز می کند.
