در روزهای آغاز کوچ پاییزی جبالبارز شمالی صحنه ای ماندگار از ایستادگی و خوداتکایی زنان عشایر رقم خورد جایی که زنی از ایل بیهیچ همراهی مردانه رمه را از پیچ وخم کوه و دشت عبور می داد. تفنگی بر دوش، چشمانی مصمم و گله ای در حرکت نشانه هایی از استمرار زندگی در قلب طبیعت جنوب کرمان بودندروایتی زنده از زنانی که هنوز چون کوه نگهبان سنت، زمین و عزت خویش هستند.