خبرنگار و عکاس راحله فاریابی:
به گزارش پایگاه خبری آوای جریده، بارشهای اخیردر شهرستان جیرفت وجنوب استان کرمان، نه تنها کام تشنگان زمین را سیراب کرد، بلکه نویدبخشِ آغازی دوباره برای طبیعت سرسبزِ این دیار بود. با عبور ابرهای بارانزا و تابش آفتابِ ملایم زمستانی، دشتها و کوهپایههای جیرفت وشهرها و روستاهای حومه، رنگ و بوی دیگری به خود گرفتهاند. این روزها، طبیعتِ جیرفت میزبانِ گیاهی خودرو، معطر و پرطرفدار است که محلیها به آن «شُلَک» یا «توله» میگویند.
سبزینهای که کامها را شیرین میکند
شلک، این گیاه ترد و خوشطعم که تنها پس از بارندگیهای مناسب سر از خاک برمیآورد، حالا بهانهای شده تا مردم محلی، زن و مرد، پیر و جوان، راهی طبیعت شوند. کوههای اطراف جیرفت، حاشیه رودخانهها و دشتهای سرسبز، پر شده است از خانوادههایی که با کیسهها و سبدهای کوچک و بزرگ، مشغول چیدن این هدیه خدادادی هستند.
برای جیرفتیها، شلک فقط یک گیاه نیست؛ بخشی از فرهنگ غذایی و نوستالژیِ فصل بهار است.
طبیعتگردی به چاشنیِ شلکچینی
روزهای پایانی هفته، جادههای منتهی به مناطق ییلاقی و خوشآبوهوای اطراف جیرفت ترافیکی متفاوت را تجربه میکنند. مردم این شهرستان، همزمان با تفریح، بساطِ چای آتشی را برپا کرده و در کنارش، به جستجوی شلک میپردازند.
در میان جمعیت، خانمهای باسلیقه جیرفتی با مهارت خاصی شلکهای ترد را از میان علفهای هرز تشخیص میدهند. آنها معتقدند بهترین نوع شلک، آنهایی هستند که تازه از خاک بیرون آمدهاند و طعمی ملایم و دلنشین دارند.
از دشت تا سفره: عطرِ محلی
شلک در آشپزی محلی جیرفت جایگاه ویژهای دارد. پس از جمعآوری، این گیاه به دقت تمیز شده و به روشهای مختلفی پخته میشود. از شُلَکپلو گرفته تا پخت آن با سیر و پیاز وچاشنی تَلف محلی به عنوان یک خوراک اصلی یا چاشنیِ کنار غذا، سفرههای مردم را عطرآگین میکند.
یکی از شهروندان جیرفتی که مشغول جمعآوری شلک در حومه شهر است، به خبرنگار ما میگوید: «بعد از باران، طبیعت جیرفت صفای دیگری دارد. ما برای تفریح آمدهایم، اما چیدن شلک لذت این دورهمی را دوچندان کرده است. خوردن شُلکِ تازه که خودمان چیدهایم، طعمی دارد که در هیچ رستورانی پیدا نمیشود.»
نکتهای برای طبیعتگردان
اگرچه این روزها فرصت بسیار خوبی برای بهرهمندی از نعمتهای طبیعت است، اما مسئولین محیط زیست توصیه میکنند که شهروندان در هنگام چیدن شلک، به ریشه گیاه آسیب نرسانند تا در سالهای آینده نیز شاهد رویش دوباره این گیاه ارزشمند باشیم. همچنین، حفظ نظافت طبیعت و عدم رهاسازی زباله در دشتها، کمترین کاری است که میتوان برای حفظ این زیباییها انجام داد.
