به گزارش پایگاه خبری آوای جریده، هفته وحدت سالانه که از ۱۲ تا ۱۷ ربیعالاول فاصله بین دو تاریخ مشهور ولادت پیامبر اکرم(ص) بر اساس دیدگاه اهلسنت و شیعیان گرامی داشته میشود فرصتی مغتنم برای تبیین ارزشهای وحدت مقابله با افکار تفرقه انگیز و تقویت پیوندهای برادری در میان امت اسلامی فراهم میآورد.
ولادت پیامبر اسلام (ص) نقطه کانونی هویت اسلامی و مبعث ایشان سرآغاز هدایت بشریت است اما در خصوص تاریخ دقیق این واقعه مهم میان علمای مسلمین اختلاف نظر وجود دارد که ریشه در منابع تاریخی و روایات تفسیری دارد، این اختلاف هرچند در اصل ایمان به نبوت پیامبر (ص) خللی وارد نمیکند اما در تقویم مسلمانان، به دو تاریخ کلیدی منجر شده است.
۱۲ ربیعالاول این تاریخ نظر مشهور و پذیرفته شده در میان غالب اهلسنت است و بر اساس منابع تاریخی و روایی متعددی که در کتابهای حدیثی و تاریخی آنان ذکر شده به عنوان روز ولادت پیامبر (ص) تلقی میگردد بسیاری از مسلمانان در سراسر جهان این روز را جشن میگیرند و به عنوان روز میلاد نبی مکرم اسلام (ص) پاس میدارند.
۱۷ ربیعالاول این تاریخ نظر علمای شیعه امامیه است که بر اساس روایات و برداشتهای تفسیری خاص خود این روز را به عنوان روز میلاد خجسته پیامبر اعظم (ص) معرفی میکنند شیعیان نیز این روز را با برگزاری مراسم جشن و سرور گرامی میدارند.
این اختلاف که در طول تاریخ میان مسلمانان وجود داشته گاهی به صورت ناخواسته در بستر مباحث فقهی و کلامی مورد توجه قرار گرفته است.
در شرایطی که جهان اسلام با چالشهای فراوانی روبرو بود و برخی از جریانهای خارجی و داخلی تلاش داشتند با برجسته کردن اختلافات مذهبی امت اسلامی را دچار تفرقه و چنددستگی کنند آیتالله العظمی امام خمینی (ره)، بنیانگذار جمهوری اسلامی ایران ابتکاری نوآورانه و راهبردی را در سال ۱۳۶۰ قمری (۱۹۸۱ میلادی) به کار بستند، ایشان با درک عمیق از ظرفیتهای وحدت در میان مسلمانان و با هدف خنثیسازی توطئههای تفرقهافکنانه فاصله ۵ روزه میان دو تاریخ مشهور ولادت پیامبر (ص) را به عنوان «هفته وحدت» نامگذاری کردند.
هدف اصلی این ابتکار صرفاً پاسداشت یک مناسبت تقویمی نبود بلکه فراتر از آن تبدیل یک اختلاف تاریخی از دایره نزاع و تفرقه به یک فرصت طلایی برای تعامل، گفتگو و تقویت پیوندهای برادری میان مسلمانان بود.
امام خمینی (ره) با این اقدام پیام مهمی را به جهان اسلام مخابره کردند اینکه اختلافات جزئی نباید مانع از اتحاد در برابر دشمنان مشترک و تحقق آرمانهای بلند اسلامی شود، این نامگذاری سرآغاز فصل نوینی در رویکرد فرهنگی و سیاسی جمهوری اسلامی ایران نسبت به جهان اسلام گردید و به تدریج به یک نماد جهانی برای وحدت مسلمین تبدیل شد.
هفته وحدت صرفاً یک رویداد نمادین نیست بلکه اهداف کلان و راهبردی را در سطوح مختلف فرهنگی، سیاسی و اجتماعی دنبال میکند، این اهداف که ریشه در مبانی اسلامی و ضرورتهای جهان معاصر دارند، عبارتند از تقریب مذاهب و تقویت اخوت اسلامی هدف اصلی و بنیادین هفته وحدت، ایجاد درک متقابل، تحکیم روابط دوستانه و تقویت روح برادری میان پیروان مذاهب مختلف اسلامی است. این امر از طریق تبیین اشتراکات فراوان، معرفی شخصیتهای مشترک و برجسته کردن ارزشهای انسانی و اخلاقی مشترک در اسلام محقق میشود.
مقابله با تفرقهافکنی جریانهای معاند در دنیایی که دشمنان اسلام تلاش میکنند با ایجاد شکافهای مذهبی، قومی و سیاسی، امت اسلامی را تضعیف کنند، هفته وحدت به مثابه سدی در برابر این دسیسهها عمل میکند این هفته با برجسته کردن پیام اتحاد این جریانها را ناکام گذاشته و نشان میدهد که مسلمانان میتوانند بر اختلافات غلبه کنند.
همچنین معرفی الگوی همزیستی دینی بر مبنای سیره نبوی سیره و سیره عملی پیامبر اکرم (ص) بهترین الگو برای همزیستی مسالمتآمیز و اخوت میان پیروان ادیان و مذاهب مختلف است هفته وحدت با تکیه بر این سیره، الگوی عملی از جامعهای اخوتمند و وحدتگرا را به نمایش میگذارد که در آن احترام متقابل و همزیستی مسالمتآمیز حرف اول را میزند.
